Het lijkt zo makkelijk, doorgaan met alles. Genieten van de rust en de stilte, ononderbroken nachten en vrijheid om overal heen te gaan. Geen gehuil, geen krampjes, geen vuile luiers,... Gewoon zijn wie we zijn in ons gezin en daar mee doorgaan. Het lijkt zo makkelijk en het is zo rustig.
Als je maar weet lieve Tomas, dat ik dit gewoon voor lief neem omdat het alternatief ons werd ontnomen. Dat ik zoveel keer liever wel een vuile was zou doen, als ik jou daardoor terug had. Dat ik honderd nachten duizend keer zou willen rondlopen met jou, als dat maar kon.
Het is rustig en het is stil, gewoon omdat het niet anders kan...
zondag 29 november 2009
woensdag 25 november 2009
Genieten...
Lieve Tomas, allerliefste schat.
Ik kan het je nooit persoonlijk zeggen, dus dan gaat het maar via deze weg. Bedankt omdat je er was, omdat je ons tot nieuwe inzichten bent doen komen. Kort na je overlijden liet er ons iemand weten dat je wellicht een boodschap voor ons had, dat je een doel had hier op aarde, maar dat ons dat maar gaandeweg duidelijk zou worden.
Lieve schat, alhoewel ik je oneindig keer liever nu bij me zou hebben, begin ik af en toe te snappen wat jouw boodschap was. Om te genieten, om ons geen zorgen te maken om futiliteiten en vooral, om de mensen die we graag zien dat klaar en duidelijk te laten weten. Je zegt ons dat we niet moeten wachten tot morgen voordat we iemand knuffelen of voordat we iemand zeggen dat we ze graag zien, dat ze iets betekenen voor ons. Dankzij jou Tomas, weten we dat morgen het leven volledig anders kan zijn en daarom laten we geen dag onbenut.
Bedankt daar voor, bedankt voor jouw leven hier, voor jouw aanwezigheid die we soms nog voelen. En ook voor de kleine tekens die je me geeft. Onlangs was ik alle speeltjes uit het bad aan het halen na het badje van je grote broer en toen ik nog eens in het bad keek, lag daar jouw dolfijn. Ik dacht nochtans dat alles opgeruimd was, maar die dolfijn leek wel te zeggen: piep, hier ben ik, ik ben je nog niet vergeten lieve mama! En met de glimlach op mijn lippen heb ik hem uit het bad gehaald en een kusje gegeven: want jouw vergeten lieve Tomas, dat gaat niet!
Ik kan het je nooit persoonlijk zeggen, dus dan gaat het maar via deze weg. Bedankt omdat je er was, omdat je ons tot nieuwe inzichten bent doen komen. Kort na je overlijden liet er ons iemand weten dat je wellicht een boodschap voor ons had, dat je een doel had hier op aarde, maar dat ons dat maar gaandeweg duidelijk zou worden.
Lieve schat, alhoewel ik je oneindig keer liever nu bij me zou hebben, begin ik af en toe te snappen wat jouw boodschap was. Om te genieten, om ons geen zorgen te maken om futiliteiten en vooral, om de mensen die we graag zien dat klaar en duidelijk te laten weten. Je zegt ons dat we niet moeten wachten tot morgen voordat we iemand knuffelen of voordat we iemand zeggen dat we ze graag zien, dat ze iets betekenen voor ons. Dankzij jou Tomas, weten we dat morgen het leven volledig anders kan zijn en daarom laten we geen dag onbenut.
Bedankt daar voor, bedankt voor jouw leven hier, voor jouw aanwezigheid die we soms nog voelen. En ook voor de kleine tekens die je me geeft. Onlangs was ik alle speeltjes uit het bad aan het halen na het badje van je grote broer en toen ik nog eens in het bad keek, lag daar jouw dolfijn. Ik dacht nochtans dat alles opgeruimd was, maar die dolfijn leek wel te zeggen: piep, hier ben ik, ik ben je nog niet vergeten lieve mama! En met de glimlach op mijn lippen heb ik hem uit het bad gehaald en een kusje gegeven: want jouw vergeten lieve Tomas, dat gaat niet!
zondag 22 november 2009
De loterij
Laat ik even beginnen met een citaat uit het boek 'Het geheim van de kaarten' van Jostein Gaarder: 'De wereld is een loterij waarin alleen de winnende loten zichtbaar zijn.'
Het klopt voor mij zo volledig: ons winnend lotje Matias en ons verliezend lotje Tomas. Hoe hard we ook proberen om Tomas een plaats te geven, helemaal zo zichtbaar als Matias zal hij nooit zijn. Ik heb de laatste dagen heel veel verhalen gelezen van lotgenoten, ouders die ook engeltjes, kabouters of pluisjes hebben, of hoe we ze ook noemen.
Iedereen maakt hetzelfde mee, het verdriet, de pijn, de onmacht, de rouw...
Het klopt voor mij zo volledig: ons winnend lotje Matias en ons verliezend lotje Tomas. Hoe hard we ook proberen om Tomas een plaats te geven, helemaal zo zichtbaar als Matias zal hij nooit zijn. Ik heb de laatste dagen heel veel verhalen gelezen van lotgenoten, ouders die ook engeltjes, kabouters of pluisjes hebben, of hoe we ze ook noemen.
Iedereen maakt hetzelfde mee, het verdriet, de pijn, de onmacht, de rouw...
vrijdag 20 november 2009
8 weken, 56 dagen, 1344 uur, 80640 minuten, 4838400 seconden zonder jou...
Ik loop waar ik val en mij op moet rapen.
Geen boom en geen struik en geen horizon.
Er hangen alweer stormen voor de zon.
Ik wou dat ik één uur, één uur kon slapen.
Heet mij toch welkom, wereld van vandaag.
Of van vandaag niet dan misschien van morgen.
Ik ga in mijn splinters en onweer verborgen
en ga alleen en weet niet wat ik vraag.
Maar ik wil de moed hebben tot het laatste,
niet meer aan mij denken of aan die ander
of aan wat mijn woorden aan zon terugkaatsen.
Dood is hier. Ik wil zien hoe ik verander
en of ik wegga of alweer leven moet.
Maar ik wil niet zonder zijn, niet zonder moed.
Hans Andreus
Geen boom en geen struik en geen horizon.
Er hangen alweer stormen voor de zon.
Ik wou dat ik één uur, één uur kon slapen.
Heet mij toch welkom, wereld van vandaag.
Of van vandaag niet dan misschien van morgen.
Ik ga in mijn splinters en onweer verborgen
en ga alleen en weet niet wat ik vraag.
Maar ik wil de moed hebben tot het laatste,
niet meer aan mij denken of aan die ander
of aan wat mijn woorden aan zon terugkaatsen.
Dood is hier. Ik wil zien hoe ik verander
en of ik wegga of alweer leven moet.
Maar ik wil niet zonder zijn, niet zonder moed.
Hans Andreus
donderdag 19 november 2009
Voor onze fantastische Matias
Dag lieve Matias,
even een berichtje speciaal voor jou. Wanneer je de komende jaren zal opgroeien zal je vaak horen over Tomas en hij zal hier ook aanwezig zijn in huis, door kaartjes en foto's. Wellicht zal je steeds minder beseffen hoe moeilijk de periode net na zijn overlijden voor ons was. Weet dan, lieve schat, dat jouw aanwezigheid ons sterk heeft gemaakt. Door jou en voor jou konden we niet eindeloos wegzinken in ons verdriet, omwille van jou moesten we elke dag opstaan en ons met de dagdagelijkse taken bezig houden (eten koken, het huis aan de kanten houden, de was en de plas doen,...).
Ik ben ongelooflijk blij dat jij er bent, dat je mij deed lachen toen je op bezoek kwam bij het ziekenhuis en dat je me de moed gaf om er weer volop voor te gaan. Toen je papa en ik het zo moeilijk hadden, zeiden we vaak tegen elkaar: we moeten verder, het leven gaat door en voor Matias moeten we verder blijven gaan. We voelden ons verplicht om leuke dingen met je te doen, uitstapjes naar de zoo, het bos, het zwembad,... Je verdiende het niet om jouw leven drastisch te zien veranderen, om geen aandacht te krijgen omwille van ons grote verlies. Daarom net heeft jouw aanwezigheid ons leven zin gegeven, nog meer dan wanneer je nog onze enige zoon was.
Ik hoop dat je - tegen het moment dat je dit kan lezen - goed weet hoe graag we je zien, hoezeer je onze allerliefste hartedief bent. Als dat nog niet duidelijk was: papa en ik zien je ongelooflijk graag en geven je bij deze alvast een dikke knuffel...
even een berichtje speciaal voor jou. Wanneer je de komende jaren zal opgroeien zal je vaak horen over Tomas en hij zal hier ook aanwezig zijn in huis, door kaartjes en foto's. Wellicht zal je steeds minder beseffen hoe moeilijk de periode net na zijn overlijden voor ons was. Weet dan, lieve schat, dat jouw aanwezigheid ons sterk heeft gemaakt. Door jou en voor jou konden we niet eindeloos wegzinken in ons verdriet, omwille van jou moesten we elke dag opstaan en ons met de dagdagelijkse taken bezig houden (eten koken, het huis aan de kanten houden, de was en de plas doen,...).
Ik ben ongelooflijk blij dat jij er bent, dat je mij deed lachen toen je op bezoek kwam bij het ziekenhuis en dat je me de moed gaf om er weer volop voor te gaan. Toen je papa en ik het zo moeilijk hadden, zeiden we vaak tegen elkaar: we moeten verder, het leven gaat door en voor Matias moeten we verder blijven gaan. We voelden ons verplicht om leuke dingen met je te doen, uitstapjes naar de zoo, het bos, het zwembad,... Je verdiende het niet om jouw leven drastisch te zien veranderen, om geen aandacht te krijgen omwille van ons grote verlies. Daarom net heeft jouw aanwezigheid ons leven zin gegeven, nog meer dan wanneer je nog onze enige zoon was.
Ik hoop dat je - tegen het moment dat je dit kan lezen - goed weet hoe graag we je zien, hoezeer je onze allerliefste hartedief bent. Als dat nog niet duidelijk was: papa en ik zien je ongelooflijk graag en geven je bij deze alvast een dikke knuffel...
dinsdag 17 november 2009
Even een grapje
Wanneer mag je lachen om een trieste gebeurtenis?
Het deed er me aan denken toen we dit weekend een grapje maakten over Tomas. Het ging over het hebben in huis van heel veel mannelijk geweld toen ik zei: "Daar ben ik toch mooi aan ontsnapt...", waarop iedereen natuurlijk moest grinniken.
Natuurlijk kan het, grappen maak je over alles, vooral over zaken waarbij iedereen er van overtuigd is dat het een vreselijke gebeurtenis is. Zoals bijvoorbeeld de holocaust. Er is niemand (laat ons alle ongezonde en duidelijk IQ en EQ missende uitzonderingen uitsluiten) die er niet van overtuigd is dat dit een zeer zwarte bladzijde is uit de geschiedenis van de mensheid. En daarom kunnen grapjes maken hierover volgens mij wel, los van het feit wat welke liga dan ook hierover denkt.
Net zoals met Tomas. Er is niemand die deze blog leest en zal denken van: tiens, zo erg zien ze er blijkbaar niet van af. Ze zijn er blijkbaar al over. Want los van alles is het vrij duidelijk dat de extreem korte aanwezigheid van Tomas ons diep geraakt heeft. Er is weinig dat erger is, weinig gebeurtenissen schokken je wereld zo door elkaar.
Net daarom moet een grapje kunnen. Om het even los te kunnen laten. Om er even aan terug te denken met een glimlach, om even opgelucht te kunnen zijn. Want lachen doet deugd, om wat dan ook, een gniffeltje, een ingehouden lach of een slappe lach, niets ontspant je zo. Want na bijna 8 weken met de meest droeve gebeurtenis constant in ons achterhoofd doet zoiets echt wel eens deugd...
Het deed er me aan denken toen we dit weekend een grapje maakten over Tomas. Het ging over het hebben in huis van heel veel mannelijk geweld toen ik zei: "Daar ben ik toch mooi aan ontsnapt...", waarop iedereen natuurlijk moest grinniken.
Natuurlijk kan het, grappen maak je over alles, vooral over zaken waarbij iedereen er van overtuigd is dat het een vreselijke gebeurtenis is. Zoals bijvoorbeeld de holocaust. Er is niemand (laat ons alle ongezonde en duidelijk IQ en EQ missende uitzonderingen uitsluiten) die er niet van overtuigd is dat dit een zeer zwarte bladzijde is uit de geschiedenis van de mensheid. En daarom kunnen grapjes maken hierover volgens mij wel, los van het feit wat welke liga dan ook hierover denkt.
Net zoals met Tomas. Er is niemand die deze blog leest en zal denken van: tiens, zo erg zien ze er blijkbaar niet van af. Ze zijn er blijkbaar al over. Want los van alles is het vrij duidelijk dat de extreem korte aanwezigheid van Tomas ons diep geraakt heeft. Er is weinig dat erger is, weinig gebeurtenissen schokken je wereld zo door elkaar.
Net daarom moet een grapje kunnen. Om het even los te kunnen laten. Om er even aan terug te denken met een glimlach, om even opgelucht te kunnen zijn. Want lachen doet deugd, om wat dan ook, een gniffeltje, een ingehouden lach of een slappe lach, niets ontspant je zo. Want na bijna 8 weken met de meest droeve gebeurtenis constant in ons achterhoofd doet zoiets echt wel eens deugd...
zondag 15 november 2009
Lijstjes
Dingen waar ik blij van word:
- tussen verse flanellen lakens kruipen
- knuffels van Matias
- kusjes van Joris
- lekkere frietjes
- melo-cakes
- een te kleine broek die weer past
- schoon schilderwerk
- warme zon
- een terrasje doen
- de haard doen branden
- iets koken dat je nog niet gekookt hebt en het lukt super
- complimentjes
- je high-score verbeteren in één of ander dom spelletje
- een boswandeling in de herfst
Maar altijd, ergens onder, ergens tussen, ergens bij, ergens voor, ergens achter: jou missen, jouw aanwezigheid missen...
- tussen verse flanellen lakens kruipen
- knuffels van Matias
- kusjes van Joris
- lekkere frietjes
- melo-cakes
- een te kleine broek die weer past
- schoon schilderwerk
- warme zon
- een terrasje doen
- de haard doen branden
- iets koken dat je nog niet gekookt hebt en het lukt super
- complimentjes
- je high-score verbeteren in één of ander dom spelletje
- een boswandeling in de herfst
Maar altijd, ergens onder, ergens tussen, ergens bij, ergens voor, ergens achter: jou missen, jouw aanwezigheid missen...
Abonneren op:
Posts (Atom)
