Dag kapoen,
deze morgen reed ik naar het ziekenhuis voor ondertussen mijn 3e epidurale infiltratie. En zoals altijd zijn dat momenten waarop ik sterk aan je terugdenk. Ik droeg vandaag ook alleen maar jouw ring. En wat zie ik onderweg: een regenboog! Nu weet ik wel hoe dat te verklaren is, maar toch, we zien er hier niet altijd ééntje en ergens kreeg ik het gevoel dat je me vroeg om nog even door te zetten. Dat er toch altijd wat zon zit achter die donkere wolken die mijn hemel de laatste dagen wat versluierden...
Bedankt lieve schat, tot later nog eens!
mama
Welkom!
Welkom op de blogspot van Tomas Wieme. Tomas werd geboren op 24/09/09 en is gestorven op 25/09/09. Ter herinnering aan zijn aanwezigheid werd deze blog opgericht door zijn mama en papa.
Doorheen de tijd is deze blog geëvolueerd naar algemene bedenkingen en ervaringen omtrent het ouderschap.
Doorheen de tijd is deze blog geëvolueerd naar algemene bedenkingen en ervaringen omtrent het ouderschap.
vrijdag 26 februari 2010
maandag 15 februari 2010
Een speciaal set ringen
Dag lieve schat
Je papa heeft me het allermooiste valentijnscadeau gegeven. Ik was al enkele weken (nu ja, maanden) aan het denken om een aantal van mijn ringen te laten omtoveren in een juweel dat als herinnering aan jou altijd bij me zou zijn. Wegens omstandigheden was ik nog steeds niet bij de juwelier geraakt en daardoor kreeg ik gisteren een klein doosje van je papa in handen. Er zitten twee eenvoudige, mooie ringen in. De mijne heeft een klein steentje en die van je papa is prachtig eenvoudig. We gaan er nu je naam en geboortedatum in laten graveren, zo dragen we allebei, elke dag, jouw herinnering op handen.
Het deed me wel wat, die ring aan mijn vinger te zien. Wat een fantastische papa heb jij toch he!
Dikke kus,
mama
Je papa heeft me het allermooiste valentijnscadeau gegeven. Ik was al enkele weken (nu ja, maanden) aan het denken om een aantal van mijn ringen te laten omtoveren in een juweel dat als herinnering aan jou altijd bij me zou zijn. Wegens omstandigheden was ik nog steeds niet bij de juwelier geraakt en daardoor kreeg ik gisteren een klein doosje van je papa in handen. Er zitten twee eenvoudige, mooie ringen in. De mijne heeft een klein steentje en die van je papa is prachtig eenvoudig. We gaan er nu je naam en geboortedatum in laten graveren, zo dragen we allebei, elke dag, jouw herinnering op handen.
Het deed me wel wat, die ring aan mijn vinger te zien. Wat een fantastische papa heb jij toch he!
Dikke kus,
mama
dinsdag 9 februari 2010
Over rozen en doornen
Lieve schat,
toen ik zonet een bloemstukje voor je maakte was ik aan het denken: rozen en doornen wat is het verband tussen beide? Het spreekwoord geeft aan dat er geen rozen zijn zonder doornen, wat dus wil zeggen dat de rozen het belangrijkste zijn en de doornen een bijzaak.
Laat ik het even omdraaien. Een rozenstruik bestaat voor de grootste tijd van het jaar vooral uit doornen en blaadjes. Het is pas door goede zorgen, voldoende voeding, water en zon dat de tere knopjes ontluiken tot rozen. Het is dus niet zozeer dat rozen doornen hebben, maar eerder dat doornen met heel veel geluk een mooie roos kunnen opleveren. Jammer genoeg vergeten we dit proces meestal, want eens de roos er is, is ze zo mooi en overweldigend dat ze alle doornen doet vergeten.
Dat denk ik dan als het over jou gaat, we hebben er alles aan gedaan om jouw mooie knopje te laten ontluiken, maar jammer genoeg blijven we enkel met de doornen achter. En een litteken waar jouw knopje is weggeknipt...
Dikke kus,
mama
toen ik zonet een bloemstukje voor je maakte was ik aan het denken: rozen en doornen wat is het verband tussen beide? Het spreekwoord geeft aan dat er geen rozen zijn zonder doornen, wat dus wil zeggen dat de rozen het belangrijkste zijn en de doornen een bijzaak.
Laat ik het even omdraaien. Een rozenstruik bestaat voor de grootste tijd van het jaar vooral uit doornen en blaadjes. Het is pas door goede zorgen, voldoende voeding, water en zon dat de tere knopjes ontluiken tot rozen. Het is dus niet zozeer dat rozen doornen hebben, maar eerder dat doornen met heel veel geluk een mooie roos kunnen opleveren. Jammer genoeg vergeten we dit proces meestal, want eens de roos er is, is ze zo mooi en overweldigend dat ze alle doornen doet vergeten.
Dat denk ik dan als het over jou gaat, we hebben er alles aan gedaan om jouw mooie knopje te laten ontluiken, maar jammer genoeg blijven we enkel met de doornen achter. En een litteken waar jouw knopje is weggeknipt...
Dikke kus,
mama
woensdag 27 januari 2010
De diagnose
Dag lieverd,
na het bezoek gisteren aan het UZ is duidelijk dat ik de blog een beetje ga moeten aanpassen... Je had immers geen hernia of opening in je middenrif, maar wel een dun vliesje als middenrif. De gevolgen waren welliswaar dezelfde: de lever kon in de thoraxruimte en daardoor hadden je longen te weinig plaats om zich te ontwikkelen. Jammer genoeg had je daardoor zelfs geen enkele overlevingskans.
Verder hadden de doktoren ook nog een afwijking aan je buikvlies gevonden waardoor je de navelbreuk had en waren je darmen ergens in de zwangerschap eens verkeerd gedraaid waardoor je appendix rechts boven lag ipv rechts onder. Nu ja, deze laatste twee zaken zijn niet zo erg, maar je had ze ook he.
Toen de dokter ook sprak over het feit dat je oren iets lagen ingepland waren en je ogen ook wat meer spleetvormig waren, heb ik toch een foto van je getoond, want daar ben ik het niet mee eens, je bent een perfect ventje!
Het enige wat we nu nog niet weten (en wat voor ons wel belangrijk is), is of er een genetisch verband is. Ze hebben blijkbaar een klein defectje gevonden in je DNA (chromosoom 16), maar weten niet of daardoor je middenrif zo is geworden. Daarom hebben ze van papa en mij bloed afgenomen dat de genetica-afdeling nog eens zal onderzoeken. Binnen een maand zouden we dus meer weten.
Enfin, ik weet nog niet goed wat ik er allemaal moet van denken. Enerzijds weet ik nu dat het niets uitmaakt of het nu wel of niet gedecteerd zou zijn in de zwangerschap, maar anderzijds weten we nu ook dat al die pogingen om jou genoeg zuurstof te geven eigenlijk een beetje nutteloos waren, dat je sowieso geen kans had...
Dikke en lieve kus,
je mama
ps het was heel erg confronterend om terug op jouw afdeling te komen in het uz...
na het bezoek gisteren aan het UZ is duidelijk dat ik de blog een beetje ga moeten aanpassen... Je had immers geen hernia of opening in je middenrif, maar wel een dun vliesje als middenrif. De gevolgen waren welliswaar dezelfde: de lever kon in de thoraxruimte en daardoor hadden je longen te weinig plaats om zich te ontwikkelen. Jammer genoeg had je daardoor zelfs geen enkele overlevingskans.
Verder hadden de doktoren ook nog een afwijking aan je buikvlies gevonden waardoor je de navelbreuk had en waren je darmen ergens in de zwangerschap eens verkeerd gedraaid waardoor je appendix rechts boven lag ipv rechts onder. Nu ja, deze laatste twee zaken zijn niet zo erg, maar je had ze ook he.
Toen de dokter ook sprak over het feit dat je oren iets lagen ingepland waren en je ogen ook wat meer spleetvormig waren, heb ik toch een foto van je getoond, want daar ben ik het niet mee eens, je bent een perfect ventje!
Het enige wat we nu nog niet weten (en wat voor ons wel belangrijk is), is of er een genetisch verband is. Ze hebben blijkbaar een klein defectje gevonden in je DNA (chromosoom 16), maar weten niet of daardoor je middenrif zo is geworden. Daarom hebben ze van papa en mij bloed afgenomen dat de genetica-afdeling nog eens zal onderzoeken. Binnen een maand zouden we dus meer weten.
Enfin, ik weet nog niet goed wat ik er allemaal moet van denken. Enerzijds weet ik nu dat het niets uitmaakt of het nu wel of niet gedecteerd zou zijn in de zwangerschap, maar anderzijds weten we nu ook dat al die pogingen om jou genoeg zuurstof te geven eigenlijk een beetje nutteloos waren, dat je sowieso geen kans had...
Dikke en lieve kus,
je mama
ps het was heel erg confronterend om terug op jouw afdeling te komen in het uz...
dinsdag 26 januari 2010
Je slabbetje
Dag lieverd,
met de zenuwen in de buik zat er deze morgen toch ook een leuk mailtje in de bus... We krijgen binnenkort een slabbetje van één, de tv zender. Voor iedere baby die dit jaar één jaar wordt, kon je er eentje bestellen, en trots als ik ben op jou heb ik dat natuurlijk gedaan.
Straks onze afspraak in het uz, help je ons een beetje om het goed door te komen?
Dikke knuf,
mama
met de zenuwen in de buik zat er deze morgen toch ook een leuk mailtje in de bus... We krijgen binnenkort een slabbetje van één, de tv zender. Voor iedere baby die dit jaar één jaar wordt, kon je er eentje bestellen, en trots als ik ben op jou heb ik dat natuurlijk gedaan.
Straks onze afspraak in het uz, help je ons een beetje om het goed door te komen?
Dikke knuf,
mama
woensdag 20 januari 2010
Afspraak in uz
Dag lieve schat,
we hebben volgende week dinsdag een afspraak in het UZ, om nu definitieve antwoorden te krijgen op vragen die al lang door ons hoofd spoken. Aan de ene kant ben ik tevreden dat we die afspraak krijgen, aan de andere kant zou ik het liever uitstellen en ben ik doodsbang dat we te horen zouden krijgen dat we zelf ook met een dna-defect rondlopen waar we ons niet bewust van zijn.
Er was dus wel een middenrif schatje, maar het was niet sterk genoeg om de organen uit je buik tegen te houden en de longen perfect te laten ontwikkelen, dat weten we al. En dat er een kleine afwijking is gevonden in je dna, dat weten we ook, maar meer niet...
Nog even verder afwachten dus.
In tussentijd heb ik heel veel tijd om aan je te denken, als ik lig te rusten met mijn eigen herniaatje, ook weer niet goed, want er zijn alweer heel wat traantjes gevloeid...
Dikke kus,
mama
we hebben volgende week dinsdag een afspraak in het UZ, om nu definitieve antwoorden te krijgen op vragen die al lang door ons hoofd spoken. Aan de ene kant ben ik tevreden dat we die afspraak krijgen, aan de andere kant zou ik het liever uitstellen en ben ik doodsbang dat we te horen zouden krijgen dat we zelf ook met een dna-defect rondlopen waar we ons niet bewust van zijn.
Er was dus wel een middenrif schatje, maar het was niet sterk genoeg om de organen uit je buik tegen te houden en de longen perfect te laten ontwikkelen, dat weten we al. En dat er een kleine afwijking is gevonden in je dna, dat weten we ook, maar meer niet...
Nog even verder afwachten dus.
In tussentijd heb ik heel veel tijd om aan je te denken, als ik lig te rusten met mijn eigen herniaatje, ook weer niet goed, want er zijn alweer heel wat traantjes gevloeid...
Dikke kus,
mama
maandag 18 januari 2010
Sputter sputter
Dag lieve schat,
ik denk dat alle gebeurtenissen zich beginnen te manifesteren in mijn lichaam. Naast de bekkeninstabiliteit blijk ik ook nog met een 2-tal hernia's te zitten. Tel daarbij nog een grieperig gevoel, aften in mijn mond, een ferme verkoudheid en als laatste nog wat misselijkheid en buikgerommel. Ik ben dus eerder een sputterende motor dan een goed draaiend machientje.
Maar bon, dit weekend heb ik dus eens wat meer gerust en raad eens, ik voel me al weer beter! Want hoe moeilijk het ook mag zijn, ik laat het hoofdje niet hangen. Niets is immers voor altijd, alle ziektes zullen wel weer over gaan, alleen jouw afwezigheid, die is wel voor altijd...
Ben vandaag trouwens nog eens naar je grafje geweest, de dure rozen staan nog altijd mooi, oef, dan waren ze hun geld toch waard ;-)
Dikke zoen,
mama
ik denk dat alle gebeurtenissen zich beginnen te manifesteren in mijn lichaam. Naast de bekkeninstabiliteit blijk ik ook nog met een 2-tal hernia's te zitten. Tel daarbij nog een grieperig gevoel, aften in mijn mond, een ferme verkoudheid en als laatste nog wat misselijkheid en buikgerommel. Ik ben dus eerder een sputterende motor dan een goed draaiend machientje.
Maar bon, dit weekend heb ik dus eens wat meer gerust en raad eens, ik voel me al weer beter! Want hoe moeilijk het ook mag zijn, ik laat het hoofdje niet hangen. Niets is immers voor altijd, alle ziektes zullen wel weer over gaan, alleen jouw afwezigheid, die is wel voor altijd...
Ben vandaag trouwens nog eens naar je grafje geweest, de dure rozen staan nog altijd mooi, oef, dan waren ze hun geld toch waard ;-)
Dikke zoen,
mama
Abonneren op:
Posts (Atom)