Dag lieve schat,
Deze morgen een artikel in de krant helemaal uit gelezen. Het ging over het behelpen van een open ruggetje en het opereren van de baby terwijl hij nog in de buik zit. Wat de medische wereld al niet allemaal kan doen. Ze verwezen trouwens ook naar de operaties bij hernia diafragmatica, maar ondertussen weten we natuurlijk dat dit jou niet zou geholpen hebben.
Alweer een stap verder denk ik dan, de kinderen die de operatie ondergaan hebben immers dubbel zoveel kans om zelfstandig te kunnen lopen. Alweer hoop voor mensen die op een echo slecht nieuws krijgen.
Zo gaat alles verder schat, ik duim en supporter mee voor alle onderzoekers.
kusje,
mama
Welkom!
Welkom op de blogspot van Tomas Wieme. Tomas werd geboren op 24/09/09 en is gestorven op 25/09/09. Ter herinnering aan zijn aanwezigheid werd deze blog opgericht door zijn mama en papa.
Doorheen de tijd is deze blog geëvolueerd naar algemene bedenkingen en ervaringen omtrent het ouderschap.
Doorheen de tijd is deze blog geëvolueerd naar algemene bedenkingen en ervaringen omtrent het ouderschap.
woensdag 16 februari 2011
maandag 7 februari 2011
De roos
Dag lieve kapoen,
deze morgen nog eens bij je langs geweest. Er lagen heel veel blaadjes, bij alle kindjes. Het leek wel alsof de wind alle blaadjes vanuit alle hoeken tot bij jou en de andere engeltjes had geblazen.
Toen ik een poging deed om ze min of meer op te ruimen, kwam ook de mysterieuze roze roos te voorschijn. Ruim drie weken lag ze bij je, prachtig te blinken, maar nu heeft ze plaats moeten ruimen.
Zalig is het, om bij je te komen en te zien dat iemand anders je ook een bezoekje bracht...
lieve kus en tot later,
mama
deze morgen nog eens bij je langs geweest. Er lagen heel veel blaadjes, bij alle kindjes. Het leek wel alsof de wind alle blaadjes vanuit alle hoeken tot bij jou en de andere engeltjes had geblazen.
Toen ik een poging deed om ze min of meer op te ruimen, kwam ook de mysterieuze roze roos te voorschijn. Ruim drie weken lag ze bij je, prachtig te blinken, maar nu heeft ze plaats moeten ruimen.
Zalig is het, om bij je te komen en te zien dat iemand anders je ook een bezoekje bracht...
lieve kus en tot later,
mama
dinsdag 1 februari 2011
www.bartsweg.be
Dag lieverd,
net naar de reportage van Koppen Xl gekeken en ik moet het even van me af schrijven. Wat een prachtige persoon, Bart Verbeeck, en hoe verschrikkelijk herkenbaar, het verdriet bij iedereen.
Ik zag dat het er niet toe doet, hoe oud of groot, gezond of ziek, iemand is. Het is zoals de papa het er met veel moeite uit kreeg: 'het is mijn kind' en ik laat het hier toe om te sterven. Waarom? Omdat je alles doet voor je kind, we hebben alles gedaan wat Bart wou.
Zo verschrikkelijk herkenbaar, ik kon hun tweestrijd als het ware voelen. Want ook al wou ik niets liever dan je nog enkele minuten bij me houden, de gedachte dat je pijn zou lijden deed me inderdaad beslissen om die beademing te stoppen. Alhoewel je weet dat je nadien verscheurd zal zijn door pijn en verdriet, je wil niet dat je kind nodeloos afziet, al zeker niet voor jou.
Bedankt Bart, voor je boodschap wat het genieten betreft. We moeten inderdaad allemaal ongelooflijk genieten van wat er wel is. Alhoewel we rouwen om het verlies en het gemis elke dag voelen, toch moeten we er ons bewust van zijn hoeveel geluk we wel niet hebben. En geluk, dat zit vaak in heel kleine dingen.
Je zal nooit vergeten worden, dat is zeker, het was een eer om je reportage te mogen bekijken... En geef je onze kapoen daar boven een dikke knuf?
Zoen,
Brenda
net naar de reportage van Koppen Xl gekeken en ik moet het even van me af schrijven. Wat een prachtige persoon, Bart Verbeeck, en hoe verschrikkelijk herkenbaar, het verdriet bij iedereen.
Ik zag dat het er niet toe doet, hoe oud of groot, gezond of ziek, iemand is. Het is zoals de papa het er met veel moeite uit kreeg: 'het is mijn kind' en ik laat het hier toe om te sterven. Waarom? Omdat je alles doet voor je kind, we hebben alles gedaan wat Bart wou.
Zo verschrikkelijk herkenbaar, ik kon hun tweestrijd als het ware voelen. Want ook al wou ik niets liever dan je nog enkele minuten bij me houden, de gedachte dat je pijn zou lijden deed me inderdaad beslissen om die beademing te stoppen. Alhoewel je weet dat je nadien verscheurd zal zijn door pijn en verdriet, je wil niet dat je kind nodeloos afziet, al zeker niet voor jou.
Bedankt Bart, voor je boodschap wat het genieten betreft. We moeten inderdaad allemaal ongelooflijk genieten van wat er wel is. Alhoewel we rouwen om het verlies en het gemis elke dag voelen, toch moeten we er ons bewust van zijn hoeveel geluk we wel niet hebben. En geluk, dat zit vaak in heel kleine dingen.
Je zal nooit vergeten worden, dat is zeker, het was een eer om je reportage te mogen bekijken... En geef je onze kapoen daar boven een dikke knuf?
Zoen,
Brenda
woensdag 26 januari 2011
Opruimen...
Dag lieverd,
vandaag de lade uitgekuist die ik volgepropt had met kleertjes voor jou. Gelukkig allemaal kleertjes die je broer ook al eens aan gehad had, en met hem erbij had ik voldoende afleiding.
Ik heb me toch nog eens flink getoond en stiekem je eerste pakje uitgehaald. Het allereerste pakje dat ik voor je kocht toen ik wist dat ik een jongetje ging krijgen. En raad eens: de tekst op de t-shirt is 'little star' en het broekje staat vol sterretjes! Ik was even verbijsterd, was eigenlijk een beetje vergeten hoe het er uit zag, maar dan dacht ik: is dit nu toeval of is het weer een knipoog?
Je pakje op de foto, daar zit natuurlijk ook een verhaaltje achter. Ik heb het samen met je papa gekocht, de dag voor je geplande geboorte en ik vond het toch iets meer speciaal om je dat lekker zachte pakje aan te doen dat we zo samen gekocht hadden voor onze lieverd.
De sterretjesoutfit, die zit weer in je doos, samen met alle andere herinneringen.
Lieve kus,
je mama
vandaag de lade uitgekuist die ik volgepropt had met kleertjes voor jou. Gelukkig allemaal kleertjes die je broer ook al eens aan gehad had, en met hem erbij had ik voldoende afleiding.
Ik heb me toch nog eens flink getoond en stiekem je eerste pakje uitgehaald. Het allereerste pakje dat ik voor je kocht toen ik wist dat ik een jongetje ging krijgen. En raad eens: de tekst op de t-shirt is 'little star' en het broekje staat vol sterretjes! Ik was even verbijsterd, was eigenlijk een beetje vergeten hoe het er uit zag, maar dan dacht ik: is dit nu toeval of is het weer een knipoog?
Je pakje op de foto, daar zit natuurlijk ook een verhaaltje achter. Ik heb het samen met je papa gekocht, de dag voor je geplande geboorte en ik vond het toch iets meer speciaal om je dat lekker zachte pakje aan te doen dat we zo samen gekocht hadden voor onze lieverd.
De sterretjesoutfit, die zit weer in je doos, samen met alle andere herinneringen.
Lieve kus,
je mama
dinsdag 25 januari 2011
Zomer!
Dag lieve jongen,
even een vraagje: kan jij die donkere, grijze wolken eens wegschuiven voor ons? We hebben hier zoveel nood aan hartverwarmende zon! De ziektekiemen blijven hier maar rondhangen, je broer snot, mama grieperig en als wij het niet zijn ligt papa wel in de zetel... We hebben nood aan wat warmte, verse lucht, zon, zomer! Al die regen en sombere dagen, ze duren naar mijn gevoel langer dan vorig jaar.
Papa en ik hebben ondertussen een reisje naar Dublin geboekt, iets wat we onszelf al lang beloofd hadden. Ik kijk er een beetje met gemengde gevoelens naar uit. De enige keren dat we zo'n citytrips deden, was ik immers zwanger (van je broer en van jou), maar bon, dat zal dus nu niet het geval zijn en dat maakt dat ik er niet zo hard naar uitkijk. Maar aan de andere kant zal je papa nu niet alleen die Guinness moeten drinken, dus dat is ook wel een voordeel zeker?
En ja, voor deze zomer is de reservatie ook bijna rond. Kheb wellicht weer een mooi huisje voor een mooi prijsje op de kop getikt. Eens twee weken op het ritme van het Franse platteland leven, het zal deugd doen. En bovendien zal het dan zomer zijn, hmmm, warmte, lui in de zon liggen, bbq in gang en genieten!
Dikke zoen,
je mama
even een vraagje: kan jij die donkere, grijze wolken eens wegschuiven voor ons? We hebben hier zoveel nood aan hartverwarmende zon! De ziektekiemen blijven hier maar rondhangen, je broer snot, mama grieperig en als wij het niet zijn ligt papa wel in de zetel... We hebben nood aan wat warmte, verse lucht, zon, zomer! Al die regen en sombere dagen, ze duren naar mijn gevoel langer dan vorig jaar.
Papa en ik hebben ondertussen een reisje naar Dublin geboekt, iets wat we onszelf al lang beloofd hadden. Ik kijk er een beetje met gemengde gevoelens naar uit. De enige keren dat we zo'n citytrips deden, was ik immers zwanger (van je broer en van jou), maar bon, dat zal dus nu niet het geval zijn en dat maakt dat ik er niet zo hard naar uitkijk. Maar aan de andere kant zal je papa nu niet alleen die Guinness moeten drinken, dus dat is ook wel een voordeel zeker?
En ja, voor deze zomer is de reservatie ook bijna rond. Kheb wellicht weer een mooi huisje voor een mooi prijsje op de kop getikt. Eens twee weken op het ritme van het Franse platteland leven, het zal deugd doen. En bovendien zal het dan zomer zijn, hmmm, warmte, lui in de zon liggen, bbq in gang en genieten!
Dikke zoen,
je mama
dinsdag 11 januari 2011
Ik supporter
Dag lieverd,
alweer een aantal veranderingen sinds ik je laatst schreef. Een eerste, zeer belangrijke: ik heb je wieg opgeruimd. Na je korte bezoekje stond die immers op de zolder, een beetje te verkommeren, maar nog altijd volledig klaar voor jou. Na 1 jaar en bijna 4 maand heb ik het dus aangedurfd om ze naar beneden te halen en alles eruit te doen. Wie weet zal ik ze ooit nog eens klaar zetten, we zien wel he.
Een tweede is het feit dat ik gisteren aan het zappen was, bleef kijken naar een kinderziekenhuis en luidop aan het meesupporteren was met de kindjes, de mama's en de papa's. Ik weet dat ik zoiets niet kon tot voor kort. Maar hoezeer ik dan ook aan jou denk, ik duim mee voor elk wonder dat wel kan doorgaan bij andere baby's en kinderen. Alhoewel het zeer dubbel is en blijft, dat gevoel.
Verder hebben we hier allemaal onze griep gehad, ik ben de laatste dagen aan het doorspartelen... Kapoen, wat heb ik gezaagd! Je papa verdient een standbeeld voor zijn geduld die ene dag toen ik niet uit de zetel raakte... En sinds vandaag gaat je broer weer naar school, bij zijn lievelingsjuf die me meteen wist te zeggen dat hij gegroeid was. Kheb je broer trouwens gemeten begin dit jaar, 105.5cm, groot he. Hij heeft ook zijn eerste uitnodiging binnen voor een verjaardagsfeestje, ik ben zo trots op hem.
Tijd gaat snel lieverd, soms te snel. Je ging wellicht zelf ook al stappend door de huiskamer en misschien hadden we ons park alweer moeten afbreken. Ik heb er nog altijd oog voor, voor kapoentjes die jouw leeftijd hebben. Soms vraag ik me zo af hoe je er uit gezien had, met welke trekken en met welke uitdrukkingen. Het is steeds moeilijker om me je in te beelden nu je zo vlug groeit.
Lieve, kleine kus,
mama
alweer een aantal veranderingen sinds ik je laatst schreef. Een eerste, zeer belangrijke: ik heb je wieg opgeruimd. Na je korte bezoekje stond die immers op de zolder, een beetje te verkommeren, maar nog altijd volledig klaar voor jou. Na 1 jaar en bijna 4 maand heb ik het dus aangedurfd om ze naar beneden te halen en alles eruit te doen. Wie weet zal ik ze ooit nog eens klaar zetten, we zien wel he.
Een tweede is het feit dat ik gisteren aan het zappen was, bleef kijken naar een kinderziekenhuis en luidop aan het meesupporteren was met de kindjes, de mama's en de papa's. Ik weet dat ik zoiets niet kon tot voor kort. Maar hoezeer ik dan ook aan jou denk, ik duim mee voor elk wonder dat wel kan doorgaan bij andere baby's en kinderen. Alhoewel het zeer dubbel is en blijft, dat gevoel.
Verder hebben we hier allemaal onze griep gehad, ik ben de laatste dagen aan het doorspartelen... Kapoen, wat heb ik gezaagd! Je papa verdient een standbeeld voor zijn geduld die ene dag toen ik niet uit de zetel raakte... En sinds vandaag gaat je broer weer naar school, bij zijn lievelingsjuf die me meteen wist te zeggen dat hij gegroeid was. Kheb je broer trouwens gemeten begin dit jaar, 105.5cm, groot he. Hij heeft ook zijn eerste uitnodiging binnen voor een verjaardagsfeestje, ik ben zo trots op hem.
Tijd gaat snel lieverd, soms te snel. Je ging wellicht zelf ook al stappend door de huiskamer en misschien hadden we ons park alweer moeten afbreken. Ik heb er nog altijd oog voor, voor kapoentjes die jouw leeftijd hebben. Soms vraag ik me zo af hoe je er uit gezien had, met welke trekken en met welke uitdrukkingen. Het is steeds moeilijker om me je in te beelden nu je zo vlug groeit.
Lieve, kleine kus,
mama
maandag 3 januari 2011
'Beste wensen'
Dag lieve schat.
We zijn voor de tweede keer zonder jou door de nieuwjaarswensen gegaan. Ik had er echt geen zin in, om al die goedbedoelde wensen te horen, 'een goede gezondheid' of 'een gezonde baby' tegen zwangere vrouwen, ik leek er niet goed bestand tegen... Ben enorm blij dat alles al weer achter de rug is.
Het jammere is wel dat je broer en papa allebei geveld zijn door hoesten en koorts. Dat maakt de nachten voor mij ook vrij kort en dus zie ik alle leuke plannetjes (zwemmen, dierentuin,...) zomaar in het water vallen. Leuk is het dus niet, maar vooral niet voor zij die ziek zijn. Ik zal maar mijn best doen om ze goed te verwennen.
En voor jou lieve schat, mijn allerbeste wensen, een virtuele knuffel en een allerzacht zoentje op je neusje...
mama
We zijn voor de tweede keer zonder jou door de nieuwjaarswensen gegaan. Ik had er echt geen zin in, om al die goedbedoelde wensen te horen, 'een goede gezondheid' of 'een gezonde baby' tegen zwangere vrouwen, ik leek er niet goed bestand tegen... Ben enorm blij dat alles al weer achter de rug is.
Het jammere is wel dat je broer en papa allebei geveld zijn door hoesten en koorts. Dat maakt de nachten voor mij ook vrij kort en dus zie ik alle leuke plannetjes (zwemmen, dierentuin,...) zomaar in het water vallen. Leuk is het dus niet, maar vooral niet voor zij die ziek zijn. Ik zal maar mijn best doen om ze goed te verwennen.
En voor jou lieve schat, mijn allerbeste wensen, een virtuele knuffel en een allerzacht zoentje op je neusje...
mama
Abonneren op:
Posts (Atom)